Post Patryka.
Często piszesz o Ewie. Zazdroszczę wam tak
długiej przyjaźni. Agnieszko może będę w Warszawie w sprawie pracy.
Post Agnieszki
Będziesz w
Warszawie. Ja zaś będę zdobywać Tatrzańskie szczyty. Jeszcze nie wszystko
pokazałam dzieciom.
Tak zaczęła się
nasza znajomość. Przyjechałeś w tym samym czasie, choć Ci napisałam, abyś nie
zjawiał się, że to nie ma sensu. Przyjechałeś i byłam bardzo szczęśliwa. Gdzieś
zniknęły moje postanowienia. Pamiętasz pokazywałam Ci Starówkę, spacerowaliśmy
nad Wisłą... Teraz piszesz, ze przyjedziesz i znów jest ta sama data. Wszystko
zmieniło się, zmieniliśmy się my, ale znów jest lato, wakacje…tak jak wtedy.
Czytałeś pewnie „Panny z Wilka” Iwaszkiewicza. Czuję się jak bohater tego
opowiadania. Wracam do przeszłości, wszystko jeszcze raz przeżywam, spotykamy
się w Sieci, ale wciąż mam świadomość, że nie można wrócić do tego, co było.
Mam wrażenie, że piszę powieść, która staje się. Mój scenariusz zaczyna żyć,
urzeczywistnia się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz