#Nasza historia już się kończy?

Post Agnieszki

Czy nasza historia już kończy się? Patryk zamilkł. Dlaczego? Znaleźliśmy się po wielu latach, po to by ta głównie internetowa znajomość trwała chwilę. Najpierw asekurowałam się, nie dałam od razu numeru telefonu, maila, nie chciałam sms-ów, obawiałam się spotkania. To Patryk, przyjął inicjatywę, chciał wyprowadzić naszą znajomość poza Internet. Ja, nawet nie napisałam, gdzie dokładnie będę na wakacjach. Potem miałam nadzieję, że domyśli się, że odnajdzie nas w Zakopanem, że powędruje jak kiedyś za nami górskim szlakiem, wynajmie pokój obok. Patryk był w tym czasie w Warszawie. Pisał post w dniu, kiedy wróciłam. Może, gdybym od razu odpowiedziała zyskałabym jakąś chwilę dla nas? Odpisałam, dopiero następnego dnia. Wtedy już wyjechał do Wisły, czy Krakowa, już nie pamiętam… Już kiedyś w ten sposób straciliśmy kontakt. Wtedy, to ja przestałam pisać listy. Patryk, nie próbował nawiązać kontaktu. Teraz sytuacja powtarza się, tyle, że to Patryk przestał pisać. Chyba przestał, już miesiąc nie daje żadnego znaku. Ja nie piszę, bo nie chcę narzucać się, może coś naskrobię na święta, albo sylwestra? Czasami myślę, że wszystko sobie zaplanował. Spotkaliśmy się, po to, aby pożegnać się. Tak musiał wiedzieć, że to pożegnanie. Wyraźnie spieszył się, ja miałam czas, Patryk powiedział, że już musi jechać. Ale..Pamiętam też jego spojrzenie, muśnięcie ręką. Może powinnam była dać jakiś znak?   Patryk, gdy chciał potrafił mnie znaleźć na dworcu, w górach, w Warszawie. Czasami rozmijaliśmy się, ale gdyby wtedy istniały komórki i Internet nie spacerowalibyśmy tymi samymi ulicami, nie widząc siebie.  Pamiętam pojechałam na sobotę do Krakowa. Listopadowy, szary Kraków nie przypominał gwarnego miasta pełnego turystów, które znałam z wakacyjnych wypadów. Pierwszego listopada rynek wyludnił się, tylko pod pomnikiem Mickiewicza jak zawsze leżało dużo kwiatów. Chodziłam śladami „Zaczarowanej Dorożki “ Gałczyńskiego z ulicy Wenecja do sukiennic…. Myślałam, co robi Patryk, gdzie jest, czy spędza czas z synkami? Odwiedziłam miejsca, w których byliśmy razem. Potem, gdy przyjechał pożegnać się przed wyjazdem do Egiptu, powiedział, że tego dnia też był w Krakowie, że myślał o mnie, że szkoda, iż nie wiedział, gdzie jestem. Dziś pewnie napisałabym maila, że będę w Krakowie. I…. Może, Patryk odnalazłby mnie, spędzilibyśmy wspólnie czas, może…też sama spacerowałbym, szukając śladów miłości, wśród murów miasta? Wiedziałbym, że nie chciał spotkać się.

Czy nasza znajomość już kończy się?