znów mi pomagasz

Post Agnieszki

Jacek nieświadomie przypomniał mi to, co wyparłam z pamięci. Chyba nieświadomie? Może sprawdza, czy pamiętam, czy wybaczyłam? Nie chciałam nigdy myśleć, o tym, co było, z takim trudem wyparłam wszystko z pamięci. Teraz, to już nie ma znaczenia, zostałam z nim w najtrudniejszym momencie, nauczyłam się żyć w swoim świecie. Ten świat tworzyły dzieci, dom, praca, literatura. Siłę czerpałam dzięki kilku słowom Patryka. Wiedziałam, że muszę być silna, że muszę zostać sobą. Stworzyłam dom, o który walczyłam jak lwica, stworzyłam chyba szczęśliwą rodzinę. Teraz, gdy Jacek flirtuje oczerniając mnie, znów staram się to wypierać ze świadomości. Jest wolny, więc dlaczego stara się przed partnerką, obwiniać mnie o rzeczy, które nie miały miejsca: zdrady, moje poczucie winy i tak dale i tak dalej… To boli. Boli, gdy staje się miły i czuły, gdy chwilę wcześniej opowiadał o mnie i dzieciach kłamstwa.   Nie będę go zatrzymywać, gdy zechce odejść.  Jestem pewna, że zostanie, bo trzyma go mieszkanie. Jest chyba za wygodny, aby wyrzec się domu, obiadków, i bezpieczeństwa. W końcu to ja utrzymuję rodzinę.

To wszystko dzieje się jakby z boku. Życie toczy się zwyczajnie.  Patryk znów nie nieświadomie pomaga mi, dlatego, że jest.