# Pamiętnik z przed lat


Post Agnieszki
Dziwnie jest usłyszeć Twój głos… Traktuję Cię jak kogoś wyjątkowego, nie jesteś zwykłym znajomym z Naszej -Klasy. Boję się, że to zauważysz, i nasze sieciowe spotkania pękną jak bańka mydlana. Odpowiadam tylko na twoje sygnały, odkrywam uczucia, gdy Ty to zrobisz - mimo to obawiam się. Obawiam się, że zobaczę innego Patryka, Patryka, którego nie będę umiała zaakceptować. Podziwiam Ciebie za wytrwałość w sprawie Pawełka, i za miłość do niego.

Stopniowo poznaję Ciebie na nowo, jesteś teraz taki rozsądny, odpowiedzialny, radzisz sobie ze wszystkim. Myślę, że odzyskasz firmę a i ta nowa, będzie świetnie prosperować. Chciałabym, abyś pomieszkiwał gdzieś bliżej…Na pewno znajdziesz niedrogie mieszkanko.

Dalej przeglądam resztki moich pamiętników. Tak było dwadzieścia lat temu:
Rok temu sama ubierałam choinkę. Marzyłam, że stoisz obok mnie i podajesz mi kolorowe bombki…Za oknem bielał świat… Ujrzałam listonosz. Zbiegłam do skrzynki.
Wciąż z nadzieja wypatrywałam listów od Ciebie, tak pragnęłam, abyś napisał czekaj, za dwa lata wrócę. Tyle razy oczami wyobraźni czytałam Twoje słowa, rzucałam się na szyję na lotnisku… Rok temu sama ubierałam choinkę…Marzyłam, że zjawisz się nagle, mówiąc, iż to wszystko jest nieprawda: twój kontrakt, nasze rozstanie, Joasia…
Dziś, kto inny podaje mi bombki., kto inny mówi o miłości? Nawet śnieg nie chce padać…Kocham, ale jakże inaczej…Jakże trudno przychodziło to uczucie- wiara, że cokolwiek może nam się udać, bo tak bardzo różnimy się. My byliśmy podobni, podobnie czuliśmy świat, nie mogliśmy nie zauważyć siebie będąc blisko. Twoja walka o mnie, była grą z mojej strony. Byłam Twoja od pierwszej dyskusji o Marku Hłasce. Teraz jestem szczęśliwa, bo wiem, że uszczęśliwiam Jacka. On nie miał nigdy prawdziwego ciepła rodzinnego, akceptacji. Chcę mu to dać.
My Patryku to przeszłość. Czy kiedyś jeszcze spotkamy się, choć na chwilę? Czy choć przez chwilę przytulę się do Ciebie?

Zawieszam ostatnią bombkę…Uśmiecha się do mnie szklany mikołajek. Tylko ta gwiazdka na czubku jakoś posmutniała.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

niebieskie okulary

#tęsknota w sieci

Post Agnieszki Znów porwano zagranicznych pracowników, tym razem polskiego Inżyniera w Pakistanie. Takie sytuacje zdarzają się od lat. N...